اجتماعی شدن از طریق ورزش : دانلود رایگان تحقیق رشته روانشناسی

اجتماعی شدن از طریق ورزش : دانلود رایگان تحقیق رشته روانشناسی

تحقیق رشته روانشناسی با فرمت WORD و در ۱۸ صفحه با موضوع اجتماعی شدن از طریق ورزش نگارش شده است. در ادامه قسمت هایی از این تحقیق ارزشمند آمده است:

اجتماعی شدن از طریق ورزش

ورزش پديده اي جمعي، جهاني و تاريخي است. ورزش از يك طرف به عنوان يك نهاد اجتماعي داراي كاركردهاي خاص خود براي نظام اجتماعي ايست و از طرف ديگر به عنوان جزيي از نظام اجتماعي تحت تأثير نظام كل مي باشد. ورزش پديده اي اجتماعي با قدمتي برابر با پيدايش خود انسان است و داراي ارزش ها و هنجارها، قواعد و قوانين و آداب رسوم خاص خود مي باشد. ورزش به شكل رسمي و غيررسمي آن بدون قواعد و قوانين وجود عيني ندارد. ورزش در هر جامعه اي متأثر از ساختار اجتماعی شدن از طریق ورزش حاكم بر همان جامعه و بيانگر ارزش ها و هنجارهاي حاكم بر آن جامعه بوده و شكل مي يابد.

در واقع بيشتر مردم ورزش را مبتني بر به كارگيري تمرينات بدني شديد همراه با اجراي حركات سخت و قدرتمندانه مي دانند، اما بايد به مفهوم مهارتهاي بدني پيچيده و سخت توجه داشت، زيرا همه ورزش ها نياز به تمرينات و مهارت هاي بدني پيچيده ندارند.
اگر تعريف ورزش را به همان تعريف كواكلي محدود كنيم بايد بپذيريم كه برخي از رشته هاي ورزشي را بايد از دايره ورزش خارج نماييم در واقع بايد گفت كه خطي مبهم در ورزش بين:
– فعاليت  بدني و غيربدني
– فعاليت پيچيده و ساده
– نيرومندي و ضعف
وجود دارد كه ارائه تعريفي دقيق از آن را دچار مشكل نموده است.

ورزش، فعاليتي سازمان يافته

برخي از شكل هاي مختلف رقابت هاي ورزشي تحت شرايطي منظم و با قواعد از پيش تعيين شده انجام مي شود. در واقع فعاليت بدني مبتني بر رقابتي را مي توان سازمان يافته شده دانست كه:
۱) مقررات آن استاندارد شده باشد.
۲) مقررات آن توسط مسئولان رسمي تنظيم شده باشد.
۳) مهارت هاي آن به صورت فرموله شده ياد گرفته شود.
۴) پيچيدگي بازيها سبب مي شود كه بازي از طريق سيستماتيك تدريس شود.
۵) هدف نهايي در اين رقابت ها برنده شدن است و براي بردن از افراد متخصص براي هدايت و آموزش در آن رشته سود برده مي شود.

 

ورزش ،فعاليتي خلاق و آزاد ( اجتماعی شدن از طریق ورزش )

ورزش زماني فعاليتي خلاق و آزاد به حساب مي آيد كه «روح بازي» مبتني بر طراوت و شادابي بر آن حاكم باشد، خلاق و آزاد بودن آن يعني فردي كه به بازي مشغول است وادار به بازي نشده و ديگر اين كه بازي داراي ماهيتي ثابت نيست و ممكن است معيارهاي آن دچار تغيير و تحول شوند.
بازي داراي مرزها و محدوديت هاي مشخص زماني و مكاني نبوده و بر خلاف ورزش هاي سازمان يافته(از پيش تنظيم شده) پيشرفت ثابت و دقيقي را همواره در آن انتظار ندارند.

 

اخلاق و ورزش حرفه اي

امروزه با گسترش روزافزون ورزش هاي حرفه اي و به حاشيه رفتن روح بازي گونه ورزش ها، مسئله ضعف اخلاقي و اضمحلال اخلاق در ورزش نيز مطرح مي شود. هر چند در تعريف از ورزش بايد به نسبيت ها توجه كرد در تعريف از اخلاق در ورزش نيز بايد به ويژگي هاي مورد نظر هر جامعه در مورد رعايت امور اخلاقي در ورزش توجه داشت. در تعريف آن به طور عام مي توان گفت: «اخلاق ورزشي تعهد به تقدم قائل شدن براي عدالت و همكاري در محيط  ورزش رقابتي» است.

اما با حرفه اي شدن ورزش، ورزشكار به ماشيني تبديل مي شود كه فقط به انجام وظيفه مشغول است. هر چه ورزش ها به سوي حرفه اي تر شدن به پيش مي رو ند از ابعاد اخلاقي آنها كاسته مي گردد و روح ماشيني آن رشد مي يابد و اينجاست كه سخن از ورزش فاقد اخلاق به ميان مي آيد، ورزش ماشيني انسان ماشيني شده غربي به دنبال يك چيز هست آن هم منفعت! ورزش(ورزش حرفه اي) را از دو ديدگاه متفاوت جامعه شناختي مورد توجه مي توان قرار داد.

ديدگاه كاركرد گرايي و ديدگاه تضادي

در ديدگاه كاركردگرايي فرض اصلي بر آن است كه جامعه ورزشي يك مجموعه منظمي است كه افراد ورزشكار ارزش هاي اصلي آن نظام را حفظ مي كنند و براي بقاي جامعه بزرگتر تلاش به عمل مي آورند. آنها جامعه ورزشي را داراي كاركرد وفاق و نظم بخشي مناسب دانسته و معتقدند كه ورزش سبب انتقال ارزش هاي مشترك به افراد مي شود.

به عقيده آنها مردم بايد ارزش ها و هنجارهاي اساسي جامعه را بياموزند و يكي از ابزارهاي يادگيري ارزش ها، ورزش است. آنها در مطالعه ورزش به چيزهايي كه از طريق ورزش به افراد در رعايت ارزش ها و هنجارهاي اجتماعي آموخته مي شود توجه مي نمايند. آنها معتقدند كه ارزش هاي جامعه به وسيله ورزش به افراد القاء مي شود و افراد خواسته يا ناخواسته به طور مستقيم يا غيرمستقيم تحت تأثير گروه هاي ورزشي چه عضو آن گروه ها باشند يا نباشند، قرار مي گيرند.

 

نتيجه گيري

ماكس وبر به گسترش عقلانيت و شكل گيري بوروكراسي مبتني بر عقلانيت پيشرفته بدبين بود .امروزه گسترش عقلانيت در ورزش ( اجتماعی شدن از طریق ورزش ) كاملاً  قابل مشاهده است و گسترش بوروكراسي پيشرفته در ورزش خود نشان از گسترش بيش از پيش عقلانيت در ورزش دارد. ورزش حرفه اي يعني ورزش مبتني بر عقلانيت و ورزشي كه همواره بدنبال افزايش كارايي، بهبود كيفيت و به حداكثر رساندن توانايي است تا جايي كه ملاكهاي اخلاقي و انساني ناديده گرفته شده و عقلانيت حاكم بر ورزش حرفه اي به تعبير وبر به «قفس آهنيني» براي فرد ورزشكار تبديل شده است. هر چه روند روبه رشد ورزش در جامعه ما به سوي حرفه اي تر شدن پيش مي رود خلأ اخلاقي در آن بيشتر مشاهده مي گردد و شايد اين بعد گريزناپذير خواهد بود. در ورزش حرفه اي از اخلاق و انسانيت سخن به ميان آوردن به نهايت سخت است.

 

 

مراحل خرید فایل دانلودی
اگر محصول را می پسندید لطفا آنرا به اشتراک بگذارید.

دیدگاهی بنویسید

0