نیکاراگوا و بررسي تطبيقي انقلاب اسلامي ايران و انقلاب نيكاراگوئه : دانلود رایگان تحقیق رشته علوم سیاسی

نیکاراگوا و بررسي تطبيقي انقلاب اسلامي ايران و انقلاب نيكاراگوئه : دانلود رایگان تحقیق رشته علوم سیاسی

تحقیق رشته علوم سیاسی با فرمت WORD و در۲۹صفحه با موضوع نیکاراگوا و بررسي تطبيقي انقلاب اسلامي ايران و انقلاب نيكاراگوئه نگارش شده است. در ادامه قسمت هایی از این تحقیق ارزشمند آمده است.

كلياتي درباره نیکاراگوا

موقعيت جغرافيايي ـ انساني: «نيكاراگوا» كشوري است در قسمت مياني آمريكاي مركزي كه از شمال، به كشور «هندوراس» و از جنوب، به كشور «كاستاريكا» و از شرق، به درياي «كارائيب» و از غرب، به خليج «فونسكا» (متصل به اقيانوس آرام)، محدود مي باشد. اين كشور داراي مساحتي با ۹۰۰/۱۴۷ كيلومتر مربع، قريب به ۵ ميليون نفر جمعيت مي باشد كه ۷۵ درصد آن ها داراي مذهب كاتوليك و ۲۵ درصد آن ها داراي مذهب «پروتستان» مي باشند،۳ هرچند برخي ديگر از منابع تعداد پيروان مذهب كاتوليك را ۹۵ درصد نوشته اند.۴ بيشتر جمعيت اين كشور را اسپانيايي هاي مهاجر و سرخپوستان بومي ـ كه اصطلاحاً «متيزو» (MEATIZO) خوانده مي شوند ـ تشكيل مي دهند. زبان رسمي آن اسپانيايي مي باشد، اما مردم آن به زبان انگليسي هم صحبت مي كنند. واحد پول آن، «كوردوبا» (CORDOBA) و پايتخت آن، «ماناگوا» (MANAGUA)5 با جمعيتي معادل ۷۵۰ هزار نفر مي باشد.

بررسي تطبيقي وضعيت مردم نيكاراگوا در قبل و بعد از انقلاب

مردم نيكاراگوا تا پيش از انقلاب، يكسره در فقر زندگي مي كردند. اين در حالي است كه توليد ناخالص ملّي در سال ۱۹۷۸ م در ازاي هر نفر، از ۸۰۰ دلار آمريكايي تجاوز كرد. اما به علت توزيع نابرابر و ناموزون ثروت، تنها اقليّت كمي از اين ثروت هنگفت بهره مند مي شوند. طبق اطلاعات ۱۹۷۹ م، در حالي كه كشاورزي مهم ترين بخش اقتصادي نيكاراگوا را تشكيل مي داد و ۴۸ درصد نيروي كار را به خود اختصاص داده بود و ۷۵ درصد صادرات كشور را تأمين مي كرد، درآمد سالانه ساكنان مناطق روستايي به زحمت به ۱۰۰ دلار در سال مي رسيد. در آن زمان، دهقانان با ۲/۴۳ درصد جمعيت، تنها ۲/۲ درصد زمين هاي كشاورزي را در اختيار داشتند و اقليّت ۹/۱ درصدي زمين داران بزرگ بر ۶/۴۷ درصد از زمين هاي قابل كشت كشور چنگ انداخته بود.

نقاط عطف مهم تاريخي قبل از انقلاب در نیکاراگوا

  1. دوره استعمار اسپانيا ۱۵۲۲ تا ۱۸۲۱ م;
  2. عضويت در فدراسيون جمهوري هاي آمريكاي مركزي ۱۸۲۱ م;
  3. خروج از فدراسيون جمهوري هاي آمريكاي مركزي و اعلام استقلال ۱۸۳۸ م;
  4. اختلافات طولاني داخلي بين گروه هاي ليبرال و محافظه كار ۱۸۳۸ ـ ۱۸۹۳ م;
  5. شورش دهقاني خوزه سانتوس زيلايا ۱۸۹۲ م;
  6. دوران پادشاهي خوزه سانتوس زيلايا ۱۸۹۳ـ ۱۹۰۹ م;
  7. تشكيل ارتش چريكي نيكاراگوا به رهبري آگوستو سزار ساندنيو ۱۹۲۷ م;
  8. حضور نيروهاي آمريكايي در نيكاراگوا به بهانه ايجاد نظم ۱۹۰۹ ـ ۱۹۲۵م;۲۴
  9. حضورمجدّد نيروهاي آمريكايي در نيكاراگوا ۱۹۲۶ـ۱۹۳۳م;

رهبري:

انقلاب نيكاراگوا بر خلاف انقلاب ايران، كه رهبري امام خميني(قدس سره)در آن نقش منحصر به فرد و بي بديلي را ايفا مي كرد، فاقد رهبري واحد و منسجمي بود، و تنها چيزي كه انقلابيان را به طور متحد در كنار يكديگر قرار مي داد، اهداف مشترك آنان بود. اما در انقلاب ايران، فتاواي تاريخي، سخنراني ها و اعلاميه هاي امام، در پيشبرد انقلاب، حضور مردم و تعيين شيوه مبارزه نقشي فوق العاده داشت. اگرچه انقلابيان نيكاراگوايي نيز رهبر و مقتداي خود را ساندينيو معرفي مي كردند، ولي ساندينيو در سال هاي نخست مبارزه به قتل رسيد و پس از وي، اين حركت و جنبش آزادي خواهي در نيكاراگوا بدون رهبر قوي و بي بديل به كارش ادامه داد. شايد يكي از علت هايي كه انقلاب نيكاراگوا دير به ثمر رسيد و يك دوره طولاني مبارزه (۱۹۲۶ ـ ۱۹۷۹ م) را تحمل كرد، همين فقدان رهبري واحد بود.

 

مراحل خرید فایل دانلودی
اگر محصول را می پسندید لطفا آنرا به اشتراک بگذارید.

دیدگاهی بنویسید

0